بهانه ی ِ پرواز

آبی تر از هميشه
دست هايت را
در قفس ِ مرده ی ِ مرغ ِ عشق
رها می کنم،
پرواز را
بهانه می کنم.

بهتان
پرنده ی ِ افليجی ست
خزيده در مغاک ِ اشک؛
گريه هايت را بشور.

آبی تر از هرگز
بهانه را
در قفس ِ دست هايت
پرواز می دهم
آواز می دهم
آبی ی ِ چشم هايت را.