Two years + 8 days = 738

Azdahak-Vahid©1998
اميد


مرثيه ی ِ خِرَد
آب ِ دهان ِ مرده را
جويباری عفن
تا به گوش ِ کران
ترسيم می کند.
لابه ی ِ آزادی
در قاپ ِ نشسته به کج
خربچه گان را
لالاای خواب آشوب می خواند.
در هر کوچه ای
جنده ای عفيف
چله نشسته است.
چادر نماز ِ مادران را
به آب ِ منی
غسل می دهند
و دلشوره ی ِ آبستنی
ريش ِ مردکان ِ کوسه را
در استخوان های ِ شهر
دفن می کند.

رميده از سايه ی ِ نگاهی
خزيده در قفس ِ غير
آرامش را در کوچه های ِ جهان
به گدايی نشسته است
دخترک ِ نازک ِ غم
که وقت ِ خنده اش بود.

حادثه نشانه ای ست از هيچ
و جهان ِ حادث
ظهور را
در خمار ِ قديم ِ انتظاری
چمباتمه زده است.

دعوا بر سر ِ نان بود
مرگ را بهانه کرديم.

The red numbers above indicate the number of days I have been in Denmark!