بر پنجره ی ِ مَجاز
صدایی که خمیده
کلامی که گفته
نشده
می شود.
حقیقت ِ مَجاز
مجوز ِ حقایق ِ مُجاز را
در هزارتوهای ِ سیم و سکوت
شکسته تر از آن که بشنوی
می شکند
و نخستین کلام
می تند
در پس ِ پنجره ی ِ حجاب.
صدایی که خمیده
کلامی که گفته
نشده
می شود.
حقیقت ِ مَجاز
مجوز ِ حقایق ِ مُجاز را
در هزارتوهای ِ سیم و سکوت
شکسته تر از آن که بشنوی
می شکند
و نخستین کلام
می تند
در پس ِ پنجره ی ِ حجاب.
Labels: شعر
posted by Vahid at 1:55 AM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home