ردّپا در برف
بر خاکستر برف
گور ِ تو را می سوزد باد
در وِزـ وِز ِ بی وَزن ِ وَزِش اش.
هر گور به ردّی می رسد
و هر راه به پاای.
و کودک ِ سرخوش
خوش خوشان
سر خویش
در جای ِ پای ِ پدر می نهد.
گور ِ تو را می سوزد باد
در وِزـ وِز ِ بی وَزن ِ وَزِش اش.
هر گور به ردّی می رسد
و هر راه به پاای.
و کودک ِ سرخوش
خوش خوشان
سر خویش
در جای ِ پای ِ پدر می نهد.
Labels: شعر
posted by Vahid at 10:47 PM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home